Bloedverlies

Vroeg in de zwangerschap
Vaginaal bloedverlies en buikkrampen willen niet meteen zeggen dat je een miskraam hebt. Er kunnen verschillende oorzaken zijn:

  • Een innestelingbloeding vroeg in de zwangerschap. Ongeveer negen dagen na de bevruchting nestelt het bevruchte eitje zich in de baarmoederwand.
  • Moeizame stoelgang.
  • Na gemeenschap. Je baarmoedermond is in de zwangerschap erg goed doorbloed en bloedt dus wat makkelijker.
  • Blaasontsteking. Hiervan heb je vaak wat pijn in de onderbuik, die op menstruatiepijn lijkt. Dit kan gepaard gaan met een beetje bloedverlies.
  • Bloedverlies kan horen bij een miskraam.
  • Zeldzaam komt het voor dat de zwangerschap zich buiten de baarmoeder bevindt en dit gaat soms gepaard met vaginaal bloedverlies.

Wanneer je vaginaal bloedverlies hebt, bel dan altijd met de dienstdoende verloskundige. Die bepaalt dan welke onderzoeken er nodig zijn om vast te stellen wat de oorzaak van het bloedverlies is. Denk aan een echo of een verwijzing naar de huisarts om de urine te laten nakijken.

Later in de zwangerschap
Vaginaal bloedverlies in de zwangerschap is altijd reden om de je verloskundige te bellen. Vaak schrik je bij het zien van vaginaal bloedverlies. De oorzaak van het bloedverlies hoeft niet altijd verontrustend te zijn, met name wanneer het een paar druppels zijn. Oorzaken waar je aan kan denken:

  • Moeizame stoelgang
  • Na gemeenschap. Je baarmoedermond is in de zwangerschap erg goed doorbloed en bloedt makkelijker.
  • Blaasontsteking. Hiervan heb je vaak wat pijn in de onderbuik, die op menstruatiepijn lijkt. Dit kan gepaard gaan met een beetje bloedverlies.
  • Vaginale schimmelinfectie (candida).
  • Gevoelige baarmoedermond (erosieve portio).
  • Voorliggende of loslatende placenta.
  • Dreigende vroeggeboorte.
  • Begin van de bevalling.

De verloskundige bepaalt welke onderzoeken en behandelingen er plaats moeten vinden. Dit gaat vaak in overleg met de gynaecoloog of verloskundige van het ziekenhuis. Soms kan vaginaal bloedverlies een reden zijn voor een opname. Vaak wordt er uiteindelijk geen aanwijsbare oorzaak gevonden en stopt het bloedverlies vanzelf weer.