Begin van de bevalling

Loos alarm
In de laatste maanden van je zwangerschap trekt je baarmoeder soms even samen. Hoe verder je zwanger bent, hoe meer dat kan gebeuren. Het komt door hormonen en wordt een ‘harde buik’ genoemd. Het kan een vervelend gevoel zijn. De meeste vrouwen voelen het niet eens. De samentrekkingen zijn geen (voor)weeën en ze kondigen je bevalling nog niet aan.

Slijmprop
Aan het einde van de zwangerschap kan het slijm, dat zich in de baarmoedermond bevindt, los raken. Je verliest dan slijm, soms in de vorm van een flinke prop, vaak gepaard gaande met een beetje roze, rood of bruin bloedverlies. Verlies van (de) slijm(prop) kàn een voorteken zijn dat de bevalling gaat beginnen, maar hoeft dat zeker niet te zijn. Afwachten dus… Een beetje slijmerig bloedverlies aan het einde van de zwangerschap kan dus geen kwaad. Maak je je toch zorgen over de hoeveelheid bloedverlies, neem dan contact op met je verloskundige.

Het echte begin
De bevalling begint meestal met weeën. Soms zijn die weeën meteen al pijnlijk en volgen ze elkaar snel op. Vaak zijn ze in het begin nog kort, onregelmatig en niet zo pijnlijk. De weeën komen dan vaak tussen de vijf à tien minuten en duren vaak korter dan zestig seconden. Je kunt in principe gewoon doorgaan met waarmee je bezig bent. Hooguit zul je af en toe stilstaan omdat je iets voelt. Deze ‘voorweeën’ maken de baarmoedermond alvast wat soepeler. Ze voelen vaak aan als menstruatiepijn.

Pas wanneer de weeën regelmatiger worden (om de drie tot vijf minuten), langer gaan duren (langer dan zestig seconden) en de baarmoedermond opengaat ( ‘ontsluiting’), is je bevalling echt begonnen. Je ontsluit bij een eerste kindje gemiddeld één centimeter per uur. Bij een tweede kindje of volgend kindje kan dat wat sneller gaan.

In een kleiner aantal gevallen begint de bevalling met het breken van de vliezen. Ook dan zijn sterke weeën nodig om de baarmoedermond open te maken. Ze beginnen meestal binnen 24 uur na het breken van de vliezen.