Miskraam

Wat is een miskraam?
Een miskraam is het verlies van een zwangerschap in de eerste zestien weken van de zwangerschap. Meestal zijn de eerste tekenen van een miskraam vaginaal bloedverlies en buikpijn. Een zwangerschap waarbij bloedverlies optreedt, zal echter zeker niet altijd in een miskraam eindigen. Tenminste één op de zeven zwangerschappen eindigt in een miskraam. Dit betekent dat in Nederland jaarlijks twintigduizend vrouwen een miskraam meemaken. Het kan dus pure toeval en pech zijn dat iemand meerdere miskramen achter elkaar krijgt.

Oorzaken
Bijna altijd wordt een miskraam veroorzaakt door een fout die ontstaat bij de bevruchting van de eicel met de zaadcel. Dit zorgt ervoor dat het vruchtje niet levensvatbaar wordt. Als het vruchtje niet goed wordt aangelegd, vindt de natuur het een logische oplossing dat de groei gestopt wordt en het lichaam het vruchtje afstoot. In de regel gaat het niet om erfelijke afwijkingen, zodat er geen gevolgen zijn voor een volgende zwangerschap. Het verlies van een gezond vruchtje komt zelden voor.

Verloop van een miskraam
Het komt voor dat er een miskraam optreedt zonder dat je dit merkt. Tijdens een controle bij de verloskundige zal dan geen hartje gehoord kunnen worden of men merkt de miskraam op tijdens het maken van een echo. Meestal gaat de miskraam echter gepaard met buikpijn en bloedverlies. Pijn kan uitstralen tot in de rug of bovenbenen en kan zelfs lijken op weeën. Zwangerschapsverschijnselen nemen meestal af vlak voor een miskraam.

Bij meer dan de helft van de miskramen vindt uitstoting van het vruchtje plaats binnen een week. Meestal zie je dan bloedstolsels met een vruchtzak en eventueel een vruchtje, afhankelijk van hoever de zwangerschap gevorderd was. Meestal zakt de buikpijn weg na uitstoting van het vruchtje en wordt de hoeveelheid bloedverlies vergelijkbaar met een menstruatie. Probeer de stolsels en vruchtzak op te vangen in bijvoorbeeld een emmer, zodat de verloskundige eventueel kan kijken of de miskraam compleet is.

De miskraam is vastgesteld
De oorzaak ligt meestal in een aanlegstoornis van het vruchtje, waardoor er geen behandeling mogelijk is. Medicijnen of bedrust of stoppen met werken zijn zinloos. Een miskraam kan ook niet veroorzaakt worden door sporten of vrijen.

Als er zeker sprake is van een miskraam dan zijn er een aantal mogelijkheden:

  • Afwachten tot de miskraam spontaan optreedt.
  • Curettage: een ingreep onder een lichte narcose, waarbij de baarmoeder wordt schoongemaakt.
  • Soms wordt ervoor gekozen om de miskraam met medicijnen op gang te brengen. De gynaecoloog zal met je bespreken wanneer dit een mogelijkheid zou zijn.

Afwachten is veilig en door het natuurlijke verloop in de eerste week na verschijnselen van bloedverlies en/of buikpijn af te wachten kan tot veertig procent van de curettages worden voorkomen. Een tussenoplossing is ook mogelijk; enige tijd afwachten en dan indien nodig alsnog een curettage.

Herstel
Lichamelijk herstel is meestal vlot na een miskraam. Tot één à twee weken erna is er meestal bloedverlies vergelijkbaar met een menstruatie. Na dit bloedverlies is het lichaam weer voldoende hersteld voor een nieuwe zwangerschap. Zwanger worden wordt niet bemoeilijkt door een miskraam. Na ongeveer vier tot zes weken komt de menstruatie meestal weer op gang.

Een bloeding geeft vaak onzekerheid in de zwangerschap. Verdriet kan intens zijn tijdens een miskraam. Er is een abrupt einde in de toekomstplannen van het te verwachten kindje. Naast verdriet kan een gevoel van ongeloof, leegte en falen van je lichaam ontstaan. Deze gevoelens zijn erg begrijpelijk. Er is tijd nodig voor verwerking en er is geen reden om het gevoel te ontkennen of weg te stoppen.

Iedereen verwerkt een miskraam op zijn eigen manier. Probeer erover te praten met mensen in je omgeving of met je verloskundige. Soms helpt het om je gevoelens van je af te schrijven. Een gezondere leefwijze of minder stress had de miskraam niet kunnen voorkomen. Wel is het zo dat roken en alcohol de kans op een miskraam iets verhogen. Ook is de kans op een miskraam boven de leeftijd van 35 jaar iets verhoogd.

Wanneer bel je de verloskundige?

  • Bij hevig bloedverlies, veel meer dan een menstruatie. Zeker bij het zien van sterretjes en (neiging tot) flauwvallen.
  • Aanhoudende krampen of aanhoudend flink bloedverlies. Dit kan betekenen dat er nog een rest van de zwangerschap in de baarmoeder aanwezig is. Een curettage is dan meestal noodzakelijk.
  • Koorts, meer dan 38 graden Celsius.
  • Ongerustheid.

Mocht je na een miskraam of curettage nog vragen hebben, dan kun je natuurlijk ook altijd bij ons terecht.